Zijn naam was sjekkie, het zal wel Jack geweest zijn, maar dat konden wij
toen nog niet uitspreken. Dus zeiden wij sjekkie, en hij was het knapste jongetje
van de klas. Alleen hadden we daar toen waarschijnlijk nog niet echt weet
van. We zaten op de kleuterschool, en jongetjes waren toen nog stom. Maar
op de een of andere manier is sjekkie mij eigenlijk altijd wel bij gebleven. Jaren
later kwam ik hem nog een keer tegen, en hij was toen zeker nog steeds het
knapste jongetje (man) van het winkelcentrum (waar ik hem tegenkwam).
Mijn eerste vriendje heette Jantje, en vanaf mijn vijfde totdat ik tien was
hadden wij 'verkering'. Nou ja, tussen de ruzies door dan. Onze 'liefde' werd
wreed verbroken omdat wij beide gingen verhuizen. Ik heb Jan nooit meer
gezien daarna, of anders heeft het niet veel indruk gemaakt (sorry Jan).
Daarna kwamen er jongens die verkering met mij wilde, maar ik dan niet met
hun, want zo was er Henry, en die was jonger dan mij, en dat was natuurlijk
not done!!! En er was Chiel, en Chiel was anders dan andere jongens, hij was
wel aardig hoor, maar Chiel wist op die leeftijd (12) al precies wat hij wilde
worden (schipper) en was daar al heel erg mee bezig, dus Chiel speelde niet met
de andere mee, maar was bezig in zijn eigen wereldje. En in dat wereldje vond
hij ook wel dat ik paste, maar die mening deelde ik dan weer niet.
De jongetjes van toen, de mannen van nu. De meeste heb ik nooit meer gezien,
bij sommige die ik later zag had ik toch wel wat spijt dat ik er niet meer werk
van gemaakt had, die waren zeg maar goed opgedroogd. En bij sommige kon ik
alleen maar een zucht van verlichting slaken.
Jeugdliefdes, zo heet dat dan. Maar mag je over liefde spreken als je eigenlijk
nog niet eens weet wat dat is. Ik had soms ineens verkering, want hij was een
jongetje en ik was een meisje en dan had je gewoon ineens met elkaar. Geen
idee wat je dan moest doen behalve dat je echt met elkaar moest spelen want
anders had je geen verkering meer. Het is wel een tijd dat de liefde nog
zorgeloos is, en liefdesverdriet nog nauwelijks bestaat. Want de liefde van
vandaag wordt morgen zo vervangen door een ander.
Maar hoe mooi is het als je kijkt naar twee kleine kindermensjes die hand in
hand lopen, want ze hebben verkering met elkaar en dan doe je dat.
Hand in hand lopen!
En toen moest ik ineens aan sjekkie denken, nooit verkering mee gehad, en
ineens voelt dat als een verloren kans.....
No comments:
Post a Comment