Wees maar blij

Het is eindelijk zomer, en het wachten is op de eerste klanten die komen 

vertellen wat een geluk wij hebben om binnen te mogen zitten met dit warme 

weer. " Je kan beter werken hoor, hier binnen is het tenminste lekker koel". " 

het is buiten zo heet, wees maar blij dat je binnen zit". Ik luister, kijk naar 

buiten en maak de afweging, buiten in de verzengende hitte, of werken, binnen 

in een koele winkel......... Ja ik weet het wel wat ik zou willen. Ik kijk naar de 

bezweten mensen voor me bij de kassa. Sommige ruiken helaas niet meer zo 

fris, en ik zie het zweet van het voorhoofd afgutsen. Vanonder een kolkende 

okselpartij, waar zojuist een sleutelbos klem gezeten heeft, wordt de bonus 

kaart tevoorschijn getrokken en met overgave overhandigd. Om vervolgens uit 

de mondhoek, een sompig emballage bonnetje te halen, want de handjes zaten 

vol, en die met de bijna druipende kant richting mij aan te bieden. Jottum, wat 

een geluk heb ik. Verderop in de rij staat iemand al rochelend te hoesten, toch 

een kou-tje gevat met dit wisselvallige weer, en weet nog net iets naar binnen 

te halen, wat naar buiten wilde ontsnappen via de neus. Ja ja ik weet het, het 

klinkt allemaal niet echt smakelijk, maar het gebeurt, zomaar, gratis en voor 

niks, recht voor je neus. Gelukkig zie ik ook weleens een man met ontbloot 

bovenblijf, met een aantrekkelijke torso verschijnen. En misschien is de 

supermarkt niet bij uitstek de plaats om zoiets te willen zien, maar het blijft 

toch stiekem wel een beetje genieten. Maar het zijn vooral, de te kleine 

broekjes, jurkjes en shirtjes, die gevuld met zweetplekken, je doen beseffen wat 

een geluk je hebt, dat je lekker binnen mag zitten met dit warme weer. Nee, ik 

weet het wel, wat ik zou willen....... Binnen of buiten? Met gasmasker en 

oogkleppen op, maakt het mij niet zoveel uit. (nu lieg ik een klein beetje, 

hahahaha).