Hou 21 december vrij in je agenda, want ik heb weer kaartjes voor puur
Hollands........ Zo begon het, en op de een of andere manier kreeg ik gelijk zere
voeten. Maar goed, 21 december werd vrij gehouden, en na een dag hard
werken (ahum), gingen we dan toch op stap. En met we bedoel ik Marina,
Cora, Yvonne en natuurlijk Moi. Nou moet ik erbij vertellen dat ik niet dol ben
op mensen massa's (ze willen namelijk altijd lopen waar IK sta), en een avondje
staan is zeker ook niet mijn sterkste kant (zeer ruggetje). Maar goed, het
gezelschap maakt het meer dan goed, en dus niet klagen maar dragen. Net
binnen in het beursgebouw in Eindhoven, werden we al vrolijk toegezongen
door Peter Beense, en dus zat de stemming er gelijk in (lieg slechts een klein
beetje nu). En om er nog maar gelijk wat namen in te gooien, ook Jeroen van de
Boom, Xander de Buisonje, Glennis Grace, Frans Duits en nog een paar minder
bekende artiesten zouden invulling aan de avond gaan geven. Met een drankje
in de hand hadden we ons een plaatsje verschaft in het wat minder drukke
gedeelte. Je kent het wel, zo'n gedeelte waar iedereen langs wil lopen, waar
polonaises beginnen, en waar het bier rijkelijk stroomt, van bovenaf ..... Cora
bleek al gauw hetzelfde te denken over hossende mensenmassa als mij, en
besloot zich maar met de fles in de hand te gaan bezatten ..... Oké, toegegeven
is best wel lastig met water, maar na een cola light, kan dat ook best verkeerd
vallen. Yvonne, wederom de Bob vermaakte zich zelfs nuchter (zoals altijd)
opperbest met het bekijken van de soms vreemd uitgedoste mensen om haar
heen, en Marina, de aanstichter van dit alles, vermaakte zich sowieso. Hoewel
ze toch regelmatig gespot werd met haar mobiele verlenging. En ik, ik stond er ook een beetje bij, en probeerde een beetje mee te bewegen op de beat van de
muziek. Mensen kijken, wat eten en drinken en sterren spotten....... Altijd
gezellig met die ouwe wijven ...... Sorry, misschien klink ik nu wat hard, maar
geloof me, dat is niet zonder reden. Om twaalf uur, stonden in ieder geval
enkele van ons inmiddels al op instorten. Zere ruggen, benen, voeten en
tuutende oren begonnen we ons toch al richting uitgang te begeven, en dat
zonder Frans Duits, Nederlands te horen zingen. De weg naar de auto was nog
wel te doen. Sterker nog, die ging best wel vlotjes. Maar het instappen ging
met het nodige gezucht, gesteun en gekreun gepaard. En toen wisten we het
(sommige van ons tenminste), we zijn echt een stel ouwe wijfies, maar WHO
CARES! Die kunnen het ook gewoon leuk hebben hoor.
Avondje geslaagd!!! Marina bedankt voor het regelen van een gezellig avondje.
Yvonne bedankt voor het wederom veilig uit en thuis bezorgen van ons
allemaal. En Cora, bedankt dat je er dit keer ook bij was.
No comments:
Post a Comment