Op de barricade

Terwijl week twee in het grote lijn avontuur zijn einde nadert, is de opstand los gebroken. Het vet protesteert, maar het protesteert in hevige mate. Het loopt met spandoeken door de straten van mijn lichaam. Het scandeert leuzen die ik hier niet eens herhalen kan. Het vet is kwaad, heel kwaad. Jarenlang heeft hij het lichaam gebouwd tot de tempel die het geworden is. Een plaats waar vetten en suikers veilig bijeen konden komen. Waar dreiging niet meer dan een woord was, en ineens is dat voorbij. Paniek slaat toe, waar moeten ze heen. Weggespoeld worden in het riool is voor vele geen optie, en dus zijn ze de tegenaanval aangegaan. Waar in week 1 de kilo's bijna wegvlogen, kruipen nu de onsjes schoorvoetend richting de uitgang. Het doel zal deze week misschien niet eens gehaald worden. Het word het gevecht van de langste adem, en sorry, maar dit keer is dat die van mij. 

We gaan breken en bouwen aan een nieuwe tempel. Een waar ik me veilig en lekker bij kan voelen. En als ik daarvoor moet vechten, dan vecht ik daarvoor. Ik werp me op de barricade, en stel me hoog boven de protesterende vet massa op. Mijn ogen gericht op de toekomst, een verleden achterlatend. En hoewel ik alleen op de barricade sta, je moet het tenslotte zelf doen, voel ik mij gesterkt door een menigte onderaan de barricade. Onderaan mijn kant! Daar staan de mensen die wel of niet dezelfde strijd voeren of ooit gevoerd hebben. Mensen die een gevecht misschien niet altijd opzoeken, maar ook niet altijd uit de weg gaan. Mensen die me vangen wanneer ik val (hopelijk voor hun met minder gewicht), en die me naar boven schreeuwen, wanneer ik naar beneden afglij. 

En hoewel het deze week wat moeizaam qua kilo verlies loopt (het doel is nog inzicht hoor), loopt het wat lijnen betreft (eten) goed. Ik hou me netjes aan mijn dieet, ik tel mijn calorietjes en verheug me dagelijks enorm op de eetmomenten. Het water is al een stuk lekkerder geworden dan in de eerste week, en de behoefte aan chocolade en chips is nog steeds 0. En zometeen ga ik mijn iets te kleine broek aantrekken, en kijken of ik al adem kan halen als ik hem dicht geritst heb. Want laten we wel wezen, als er een voordeel is aan lijnen behalve dan dat je iets beter in je vel komt te zitten, dan is het wel het vernieuwen van de garderobe. En ik hoop dat hij volledig vernieuwd moet worden. ;-))