Sunday, March 3, 2013

    Van geluksmomenten en inspiratie


    Ik merkte weleens dat ik vasthield aan het negatieve in het leven, de momenten waarop het allemaal even tegenzit. En hoe moeilijk het soms is, om het los te laten. Soms lijkt het wel of het veel minder moeite kost om vast te houden aan de minder leuke dingen dan dat je de leuke of mooie momenten koester. Misschien zwelgen we wel graag in zelfmedelij, net als dat we graag mopperen en ons irriteren aan de dingen of mensen om ons heen. Het zit in onze natuur. Terwijl het juist de mooie of leuke momenten zijn die ons kracht geven, die stimuleren om door te gaan. Die momenten toveren een lach om je mond en glinsteringen in je ogen. De herinneringen die een leven lang met je meereizen. Het zit hem vaak in de kleine dingen, de momentopnames die je gemist zou hebben wanneer je even niet zou hebben opgelet.
     Het is het moment wanneer de zon begint met schijnen, terwijl er regen opgegeven was. De verbazing in de ogen van een kind die de wereld aan het ontdekken is. De kleuren en geuren van de bloemen, zojuist ontloken uit de knop.

    Dus vandaag tel ik mijn geluks momenten, en koester ze zolang ik kan. Zoals de kat die op het aanrecht een kwartier lang naar een zacht lopende kraan heeft zitten kijken in volle verbazing (niet zo goed voor het milieu, maar voor een keer mag dat wel). Een weegschaal die me verteld dat ik eindelijk de eerste mijlpaal bereikt heb, 10.5 kilo eraf. De foto's op de kast die een dierbaar verhaal vertellen, en de voordeur die openstaat, gewoon omdat het kan.        En als ik me vanaf nu meer richt op die geluksmomentjes, door er telkens even bij stil te staan, dan wordt het steeds iets makkelijker om daar aan vast te houden. En dan denk ik dat ik minder leuke dingen langs me heen kan laten gaan.

    Je moet jezelf nooit spiegelen aan andere mensen, je bent je eigen persoon, en je moet het gewoon op je eigen manier doen. Niet iedereen is hetzelfde, accepteer het en zoek je eigen weg.
    Je laten inspireren door andere mensen is natuurlijk een ander verhaal. Als je door de kracht van iemand anders de kracht in jezelf kunt vinden, is dat wel een mooi gegeven. En eigenlijk is dat ook zo'n geluksmoment. Ik laat me op vele gebieden inspireren, en dat vormt me tot de mens die ik nu ben, en het zal me uiteindelijk vormen tot de mens die ik wezen wil.

    Er is iemand die me ooit met haar verhalen inspireerde tot het schrijven van mijn verhalen. Iemand voor wie ik een enorme bewondering en respect heb. Iemand die een strijd voert die niet voor te stellen is. Haar innerlijke kracht, doorzettingsvermogen, betrokkenheid en wilskracht, inspireren en motiveren mij om te veranderen wat ik veranderd zou willen hebben. Om te genieten van de momenten die je gegeven zijn. Om het kleine te waarderen in plaats van het grotere na te jagen. Dank je wel daarvoor, je bent een mooi mens.

    No comments:

    Post a Comment