"Oh meid echt waar..." .................."joh, en toen....." ........... Ondanks dat ik weet dat
ik niet gehoord ga worden, zeg ik toch 'goedemorgen' tegen de volgende klant,
die zich zojuist aansloot bij mijn kassa. Druk bellend, terwijl ze bezig is haar
volle boodschappenkar te legen op de lopende band, en volledig afgesloten voor
de verdere buitenwereld. Ik ben getuige van een eenzijdig gesprek tussen haar
en een voor mij onbekend persoon, een gesprek overigens waar ik niet perse
getuige van hoef te zijn. Ik hoor de helft van de ogenschijnlijke roddels die over
en weer gaan, en daar tussendoor, ben ik ook getuige van het feit dat ze,
schandalig genoeg vind ze zelf, nu al te laat is om haar kinderen op te halen
van school. Omdat ik wel een opvoeding genoten heb, en daarom weet dat het
heel onbeleefd is om tijdens een gesprek iemand te storen, laat ik mijn
gebruikelijke vragen achterwege, en wacht netjes (zij het wel met een ietwat
geïrriteerde blik) af tot ze even opkijkt van het inpakken van de boodschappen,
die inmiddels allemaal aangeslagen zijn, om aan te geven dat het tijd is om te
betalen. Terwijl ze begint met pinnen, ook dat kan je doen zonder enige
aandacht op de caissière te hoeven richten, zie ik dat ook de klant achter haar
wat geïrriteerd is door haar gedrag. En we wisselen even zo'n begrijpend
glimlachje uit. Als de bellende klant verder gaat met het inpakken van haar
boodschappen, wat overigens niet zo snel gaat, omdat ze en een telefoon vast
'moet' houden, en toch door het gesprek wat afgeleid is, begin ik alvast met de
volgende klant. Die iets luider dan normaal mij een hele goedemorgen toewenst.
"Oh, je gelooft het niet, hahaha, ik sta alles in de verkeerde tas in te pakken,
hahahah........ Ja joh ik sta bij de kassa.... Hahahaha, ja hè, eigenlijk wel
hahaha.... De bellende klant heeft inmiddels wel erg veel lol gekregen met haar
onzichtbare toehoorder, en weet de rij nog iets langer op te houden. Buiten is
het inmiddels begonnen met regenen, en eindelijk heeft mijn bellende klant alles
ingepakt, en loopt terwijl ze haar telefoon gesprek afsluit, met een haastige
stap weg. Op haar tocht richting de uitgang, zie ik hoe ze waarschijnlijk
vluchtig, ze heeft tenslotte haast, haar kassabonnetje bekijkt. Ze stopt met
lopen, kijkt nog een keer goed, draait haar kar geërgerd om en komt met ferme
pas richting mijn kassa lopen. "Je hebt de bonus er niet afgehaald", verwijtend
kijkt ze me aan." Ik heb hem ook niet gekregen van u", antwoord ik haar op de
allervriendelijkste toon die ik maar kan geven. "Je hebt er niet eens om
gevraagd, en trouwens jullie hebben toch zelf zo'n pasje hier". " Je stond zelf te
bellen hoor" de klant die zojuist achter haar had gestaan, gaat zich met het
gesprek bemoeien, "misschien moet je dat dan ff niet doen als je bij de kassa
staat, zij zit hier ook niet voor niks", zegt ie, terwijl hij met zijn hoofd een
knikje richting mij geeft. De 'bellende' vrouw, inmiddels aan gestaard door
diverse klanten rondom mij heen, voelt dat ze de discussie aan het verliezen is,
en zegt:" hoe gaan we dit oplossen dan, want ik heb heel veel bonus producten
erbij zitten". Terwijl ik wijs richting de informatie balie, waar het op dat
moment behoorlijk druk is, zeg ik " u kunt bij mijn collega daar, het verschil
terug krijgen". Ze kijkt om en barst bijna uit elkaar van woede als ze de lange
rij bij de balie ziet staan. "Mijn kinderen staan op mij te wachten bij school, ik
kan toch niet in die rij gaan staan". " Wat u wilt mevrouw", en ik richt me
vervolgens weer op mijn huidige klant. Ik zie vanuit de ooghoeken het stoom uit
de oren komen, als ze toch besluit om in de rij aan te sluiten. Buiten is het
inmiddels op gehouden met zachtjes te regen, en komt het daadwerkelijk met
bakken uit de hemel. Ik hoop voor die kinderen die nu buiten in de regen staan
te wachten op hun moeder, die alles even iets belangrijker vond dan hun, een
afdakje gevonden hebben om even te kunnen schuilen. Mamma is onderweg
hoor, tenzij ze gebeld word, dan kan het nog even duren....
No comments:
Post a Comment