The joker returns

Het zou zo een aflevering kunnen zijn van de filmreeks van Batman, die keer 

op keer geconfronteerd wordt met zijn ergste vijand 'the joker'. Maar niets is 

minder waar, we hebben het dit keer over de ergste vijand van de caissières 

van de buurtsuper. Degene die dit verzonnen heeft moet ergens in zijn jeugd, in 

een ver en grijs verleden een hele slechte ervaring gehad hebben met een 

caissière. En die ervaring heeft een dusdanige indruk achter gelaten, dat hij 

achter zijn bureautje in zijn kleine jongens kamer, heel lang heeft zitten 

verzinnen hoe hij die stoute caissière terug zou kunnen pakken. Het is hem 

uiteindelijk gelukt, en zijn wraak was zoet, heel zoet. Want hij verzon 'DE 

JOKERS', nou bedankt hoor.

En voor iedereen die de jokers alleen kent als zijnde klant op zoek naar 

voordeel, zal ik even vertellen wat voor horror de jokeractie eigenlijk is: 

1). Eindelijk was hij aan de beurt, en kon hij zichtbaar  zijn velletje met jokers 

bovenop zijn boodschappen gooien. Hij had ze niet opgeplakt voor hij bij de 

kassa was, zoals eigenlijk de bedoeling was, want riep hij uit " ik ben de 

kleuterschool tijd allang voor bij, dus plak jij zelf maar". " nou meneer ik ben die 

tijd ook allang voor bij, dus u mag ze zelf even opplakken hoor". " Ik plak niks, 

de buurtsuper kan wel vanalles verzinnen, gekkigheid", " nou wat u wilt hoor, 

als er niks geplakt is, kan ik ze ook niet aan slaan". " nou dan ga ik ze toch 

opplakken, dan hou ik toch lekker de rij op". "Prima meneer". Het is de periode, 

een periode van drie weken dat je heel vaak even moet slikken, tot tien moet 

tellen en even op je tong moet bijten om de opborrelende agressie binnen te 

houden.

2). Ik begon de boodschappen op de volle kassaband aan te slaan. Mijn klant 

was nog bezig met uitladen, en het ritme zat er lekker in. Nadat ze alles had 

uitgeladen, liep ze naar de achterband, inmiddels ook volgelopen, om in te gaan 

pakken. "Ik zal  zo nog even de jokers pakken hoor." "Oh heeft u ze nog niet 

opgeplakt dan", " nee, moet dat dan". "Ja daarom heet het jokers plakken". 

"Nou even wachten dan, want ik wil hem plakken op het wasmiddel". "U 

bedoelt het wasmiddel wat ik als eerste had aangeslagen?". " Ja, sorry hoor, 

maar dat kon ik toch ook niet weten". 1,2,3,4,5,6,7,8,.... "Ach ik heb toch niet 

zoveel te doen, dus zal ik het wel even herstellen, wat wilde u nog meer 

plakken?". "Ja dan moet ik even kijken hoor, dat weet ik nog niet, wat is het 

duurst?" Terwijl ze me die vraag stel, kijk ik haar aan of ze die vraag echt 

meent, het kan natuurlijk nooit zo zijn dat ze echt denkt dat ik alle prijzen uit 

mijn hoofd kent, maar ze is echt serieus. Op mijn meest vriendelijke toon 

probeer ik haar heel voorzichtig toch echt duidelijk te maken dat je eigenlijk 

moet plakken voor je bij de kassa bent, want ja anders houdt het de boel wel 

een beetje op. Tegenwoordig moet je alles super voorzichtig zeggen, want 

anders ben je gelijk klantonvriendelijk bezig en voor je het weet zit je op 

kantoor uit te leggen dat je echt niets verkeerds gezegd hebt.

3). Ik sta achter de counter, en het is op zijn zachts gezegd heeeeeeel erg druk. 

Er gaat een hoop mis met de jokers, dus staan er allerlei mensen met hun 

bonnetje te zwaaien, en natuurlijk zijn er ook de gewone gebruikelijke counter 

klanten. Pakje post, pakje shag en een postzegeltje. Terwijl ik bezig ben uit te 

rekenen hoeveel een klant die teveel betaald heeft terug krijgt (zelf met mijn 

hoofdreken gave, was dit een lastige), hoor ik een klant tussendoor zeggen:" 

heeft u voor mij even zo'n velletje met jokers ( het is verbazingwekkend 

hoeveel mensen ineens geen post meer ontvangen, en dus hun joker velletje niet 

thuis ontvangen hebben. Waarschijnlijk ligt ie nog gewoon thuis op de 

keukentafel). Een andere klant reageert met " ja mevrouw, daar staan we 

allemaal op te wachten". En dan begint het. De ongeduldige klant, zegt tegen de 

klant die reageerde," waar bemoei je je mee trut". Dus ondanks mijn drukke 

bezigheid, vraag ik toch even aan het opgewonden standje of ze misschien 

even wat rustig aan zou kunnen doen. Ik schat de vrouw toch ergens 

halverwege de zestig en vind ik haar gedrag toch eigenlijk wel ongepast. "Dat 

moet je tegen haar zeggen, zij is bezig". " ik hoor u schelden", "nou dan ben je 

zeker doof aan een kant". " ik zou het toch prettig vinden als u iets rustiger 

zou kunnen blijven". De vrouw kijkt me bijna verscheurend aan, stoom komt uit 

haar oren, ze haalt een keer diep adem en zegt "TRUT" en loopt bijna 

stampvoetend weg. Nee de joker actie haalt echt het goede in de mens naar 

boven. 

Tientallen of misschien wel honderden verhalen kan ik erover vertellen, maar 

dat zal ik jullie niet aandoen. Want gelukkig zijn er heel veel klanten die het 

wel begrijpen, die het wel goed doen. En dus gooien we de buurtsuper gewoon 

elke dag weer open, zelfs tijdens die drie joker weken.......